Artykuły

CZW, 15.08.2013

Zmiany w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w kierunku większej efektywności działania urzędów pracy



Do zaopiniowania przez Komisję Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego skierowano projekt ustawy o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw. Jest to o tyle istotny projekt, że wprowadza wiele nowych, ważnych rozwiązań dla rynku pracy.

 

Jako cel główny projektu określono zwiększenie oddziaływania polityki rynku pracy na wzrost zatrudnienia oraz łagodzenie skutków niedopasowania strukturalnego, zwłaszcza pod kątem kwalifikacji i kompetencji osób bezrobotnych.

 

Zmiany w ustawie wynikają z konieczności poprawy efektywności działania urzędów pracy oraz standardów obsługi ich klientów, jak również poprawy wskaźników zatrudnienia. W uzasadnieniu do projektu ustawy podkreślono konieczność zwiększenia elastyczności urzędów pracy poprzez lepsze dostosowanie ich działań do potrzeb konkretnego bezrobotnego oraz pracodawcy. Proponowane zmiany mają na celu m.in. objęcie realną pomocą osoby długotrwale bezrobotne, prowadzenie działań ułatwiających łączenie pracy zawodowej z obowiązkami rodzinnymi związanymi z wychowaniem dzieci oraz pomoc w wejściu na rynek pracy i utrzymaniu się na nim osobom młodym (do 30. roku życia) oraz osobom starszym (powyżej 50. roku życia).

 

Duży nacisk będzie również położony na sposób dystrybucji środków Funduszu Pracy, tak aby premiować skuteczność podejmowanych przez urzędy pracy działań, poprzez uzależnianie wysokości przyznawanych funduszy od osiąganych efektów.

 

W szczególności planowane są następujące zmiany:

 

1. Poprawa efektywności działania urzędów pracy, w tym m.in.:

 

  • zmiana algorytmu ustalania kwot środków Funduszu Pracy na finansowanie;
  • rozwijanie programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej w województwie z uwzględnieniem efektywności działań aktywizacyjnych urzędów pracy,
  • uzależnienie środków na wynagrodzenia pracowników urzędów pracy od efektów działania urzędów pracy;
  • zwiększenie roli partnerów społecznych w procesie zarządzania środkami Funduszu Pracy (Rady Rynku Pracy);
  • zwiększenie roli samorządu województwa w polityce rynku pracy;
  • redefinicja zadań centrów informacji i planowania kariery zawodowej wojewódzkich urzędów pracy.

 

2. Poprawa jakości usług świadczonych bezrobotnym stosownie do ich potrzeb, w tym m.in.:

 

  • profilowanie pomocy udzielanej bezrobotnym;
  • poprawa standardów działania urzędów pracy;
  • zlecanie usług aktywizacyjnych;
  • współpraca powiatowych urzędów pracy i gmin;
  • reforma sieci EURES;
  • elastyczność stosowania usług i instrumentów rynku pracy;
  • poszerzenie dostępu do informacji o ofertach pracy.

 

3. Tworzenie miejsc pracy i powrót do zatrudnienia osób bezrobotnych, w tym powracających na rynek pracy po przerwie związanej z wychowywaniem dziecka, w tym:

 

  • Grant na telepracę – instrument kierowany do pracodawcy albo przedsiębiorcy za zatrudnienie w formie telepracy bezrobotnych rodziców powracających na rynek pracy (wychowujących co najmniej jedno dziecko w wieku do lat 6) oraz bezrobotnych, którzy zrezygnowali z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad osobą zależną. Grant do wysokości 6-krotności minimalnego wynagrodzenia za pracę brutto na utworzenia stanowiska pracy. Warunek: utrzymanie miejsca pracy przez okres 12 miesięcy w pełnym wymiarze czasu lub 18 miesięcy w wymiarze 1/2 etatu.
  • Świadczenie aktywizacyjne – przyznawane za zatrudnienie skierowanych bezrobotnych, powracających na rynek pracy po przerwie związanej z wychowywaniem dziecka oraz za bezrobotnych, którzy zrezygnowali z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad osobą zależną. Świadczenie wypłacane będzie przez okres 12 miesięcy (w wysokości 1/2 minimalnego wynagrodzenia) lub 18 miesięcy (w wysokości 1/3 wynagrodzenia minimalnego). Warunek: zagwarantowanie zatrudnienia takiego bezrobotnego przez kolejne 6 lub 12 miesięcy. Świadczenie nie będzie przysługiwać w przypadku uzyskania pożyczki z Funduszu Pracy na utworzenie miejsca pracy.
  • Pożyczka z Funduszu Pracy na utworzenie stanowiska pracy lub podjęcie działalności gospodarczej – pożyczka na podjęcie działalności gospodarczej będzie mogła stanowić 100% kosztów przedsięwzięcia i być udzielona w wysokości do 20-krotnego przeciętnego wynagrodzenia. Przewiduje się preferencyjne oprocentowanie pożyczki, a okres spłaty wyniesie maksymalnie 7 lat. O pożyczkę będą mogły się starać osoby fizyczne: poszukujący pracy absolwenci szkół i wyższych uczelni w okresie 48 miesięcy od dnia otrzymania dyplomu; bezrobotni zarejestrowani w PUP; studenci ostatniego roku uczelni wyższych. Z kolei o pożyczka na utworzenie miejsca pracy dla bezrobotnego będzie udzielana do wysokości 6-krotnego przeciętnego wynagrodzenia i będzie oprocentowana na zasadach preferencyjnych. Okres spłaty pożyczki: maksymalnie 3 lata.
  • Trójstronne umowy szkoleniowe – zawierane pomiędzy starostą, pracodawcą i instytucją szkoleniową. Zostaną w nich określone umiejętności i kompetencje zawodowe wymagane przez pracodawcę od kandydatów do pracy. Szkolenie z uwzględnieniem ww. wymogów byłyby finansowane przez PUP z Funduszu Pracy.

 

4. Wsparcie pracodawców zatrudniających młodych pracowników, w tym:

 

  • nowe instrumenty wspierające zatrudnienie młodych ludzi na rynku pracy (bony stażowe, szkoleniowe, bony zatrudnieniowe, bony na zasiedlenie);
  • zwolnienie z obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych;
  • ułatwienie zdobycia stażu zawodowego (poprzez refundację składek na ubezpieczenia społeczne za bezrobotnych podejmujących pierwszą pracę).

 

5. Wsparcie pracodawców zatrudniających długotrwale bezrobotnych w wieku 50 PLUS:

 

Pracodawca lub przedsiębiorca będzie mógł uzyskać dofinansowanie do wynagrodzenia za zatrudnionego bezrobotnego, który ma więcej niż 50 lat. Wysokość dofinansowania z Funduszu Pracy nie będzie mogła przekroczyć 30% minimalnego wynagrodzenia za pracę i będzie przyznawane na okres 12 miesięcy w przypadku zatrudnienia osób w wieku powyżej 50, ale poniżej 60 lat i okres 24 miesięcy w przypadku bezrobotnych, którzy nie ukończyli 60 lat. Warunek: zagwarantowanie zatrudnienia bezrobotnego przez czas równy co najmniej połowie okresu refundacji, tj. odpowiednio 6 i 12 miesięcy.

 

6. Utworzenie Krajowego Funduszu Szkoleniowego:

 

KFS powstanie ze środków Funduszu Pracy i będzie z niego finansowane kształcenie i szkolenie pracowników. W I etapie KFS ma ułatwić starszym pracownikom (45+) dostosowanie ich kompetencji do zmian społeczno-gospodarczych, a w dalszym – zapewni wsparcie innym grupom osób dorosłych. Założono wkład własny pracodawców na poziomie 20% kosztów wydatkowanych na podnoszenie kwalifikacji pracowników, przy czym mikroprzedsiębiorstwa zostaną zwolnione z tego wymogu.

 

Obecnie projekt jest w konsultacjach społecznych i międzyrządowych, a Komisja Wspólna Rządu i Samorządu Terytorialnego wyda ostateczną opinię do 28 sierpnia br. Proponowane regulacje mają wejść w życie 1 stycznia 2014 r.



Powrót